• O Chojniku

Nazwa topograficzna Chojnik pochodzi od drzew iglastych - choinek. Niemiecka nazwa podawana w źródłach to Hoing – miód.

W XVI wieku miejscowość ta nazywała się Gogow i wtedy też należała do królewskich dóbr międzyborskich.

W późniejszym czasie wydzierżawiona została Hansowi Domizigowi. Po 1635 r. była we władaniu książęcym, w posiadaniu Jana Dietfelda von Dietmansdorfa.

W XVIII i XIX w. przynależała do dóbr Międzybórz, a po śmierci księcia Brunszwicko - Oleśnickiego Wilhelma w 1884 r. przeszła w ręce króla Saksońskiego Alberta.

W latach osiemdziesiątych XIX w. majątek Chojnik z folwarkiem Sobke wydzierżawił Ryszard Hoffman. Po podziale dóbr międzyborskich w roku 1885 część Chojnika z folwarkiem Sobke oraz przyległymi lasami stała się własnością Richarda v. Buddenbrocka, a następnie jego spadkobierców. W roku 1905 Chojnik odkupił Martin Biedermann i odsprzedał Henrykowi Mankowskiemu.

Wkrótce, bo już w 1910 r., majątek Chojnik uległ likwidacji. Około roku 1905 wieś liczyła 697 mieszkańców. W latach osiemdziesiątych XVI w. w Chojniku znajdował się folwark, a także duża kuźnica żelaza, która dostarczała żelaza i szyn na budowę kolei w Międzyborzu.

Zgodnie z zapisami w opracowania D. Bojarczuka w 1785 r. w Chojniku funkcjonowały dwa folwarki i ewangelicka szkoła. Liczba mieszkańców wynosiła wówczas 323 osoby. Liczba ta ciągle wzrastała i w roku 1830 w całej wsi było już 61 domów i 546 mieszkańców.

Zespół folwarkowy, o którym była mowa wcześniej, położony był w centralnej części wsi, po zachodniej części drogi z Międzyborza i rzeki Młyńska Woda. Później uległ on gruntownemu przekształceniu w układzie kompozycyjnym i funkcjonalnym. W roku 1911 zespół folwarczny składał się z dziedzińca gospodarczego, ogrodu i szkoły folwarcznej.

W latach XX wieku w jego północno - zachodniej części został usytuowany zbór ewangelicki a obecnie kościół parafialny pod wezwaniem Chrystusa Króla.

W miejsce stodoły majątkowej w latach 1925 – 1926 wybudowano świątynię, a dom mieszkalny przebudowano w 1930 r. na plebanię. Miejsce budynku służby folwarcznej przy głównym wjeździe zajmował dom starców. Dziewiętnastowieczny budynek inwentarski, który wchodził w skład zabudowań folwarcznych został zaadoptowany na mieszkania, a w okresie powojennym na przedszkole i sale katechetyczną.

Do dnia dzisiejszego na terenie Chojnika znajdują się zabudowania folwarczne, będące we władaniu m.in. parafii (plebania i ośrodek), gminy (budynek Organistówki) oraz w rękach prywatnych (budynek mieszkalny i stodoła).

Przed 1932 rokiem miejscowość położona była w powiecie odolanowskim. W latach 1975–1998 w województwie kaliskim, w latach 1932-1975 i od 1999 w powiecie ostrowskim.

  • Historia kościoła i parafii

Historia kościoła rzymsko-katolickiego w Chojniku pod wezwaniem Chrystusa Króla zaczyna się w okresie międzywojennym, kiedy na mocy Traktatu Wersalskiego wieś i okolice włączone zostały do II Rzeczpospolitej Polskiej.

Do 1918 roku wieś Chojnik należała do parafii w Międzyborzu. Mieszkańcy wsi i okolic w 95% byli wyznania ewangelickiego. Dlatego na skutek starań władz kościelnych 13 czerwca 1925 roku rozpoczęto budowę zboru, która trwała do 25 lutego 1926 roku.W budowie tej aktywny udział brała ewangelicka część miejscowej społeczności, wspomagana przez właścicielkę majątku w Moja Wola baronową Agnieszkę von Diergadt zd. von Klizing. Podarowała ona tej gminie ewangelickiej plac pod budowę kościoła, budynek mieszkalny (dzisiaj probostwo) i budynki gospodarcze.

W okresie istnienia gminy ewangelickiej działało tu trzech pastorów: Emil Hofman do 1928 roku, Georg Mundrach 1928-1937 roku, Walter Schau 1937-1943 roku. W latach międzywojennych kościół nie tylko spełniał rolę religijną, był także ostoją niemieckości na tym terenie. Nabożeństwa odbywały się głównie w języku niemieckim, tylko raz w miesiącu dla osób starszych, dla nie znających niemieckiego odprawiono je po polsku. Działalność kościoła ewangelickiego ustała po II wojnie światowej , ludność ewangelicka w znacznej części wyemigrowała do Niemiec, zaś polskich rodzin w Chojniku mieszkało niewiele. Stopniowo na wiosnę i w lecie 1945 roku zaczęli napływać osadnicy i repatrianci ze wschodu. Mimo trudnych warunków życia mieszkańcy Chojnika i Kałkowskiego powołali komitet przebudowy wnętrza świątyni. Przebudowę zaprojektował i nadzorował Kazimierz Lizak - kierownik szkoły, a przewodniczącym komitetu był Michał Barczak - rolnik z Kalkowskiego. Miejscowy stolarz Władysław Guździoł wykonał dwa boczne ołtarze, a obraz Chrystusa Króla i stacje drogi krzyżowej bezinteresownie namalował Izydor Zimorski, mistrz malarski z Ostrowa Wielkopolskiego, który odmalował wnętrze kościoła. Zaangażowanie nielicznej jeszcze ludności było tak duże, że mimo skromnych zasobów finansowych 25 września 1945 roku, ks. Wojciech Liberski proboszcz parafii Czarnylas, uroczyście poświęcił kościół, odprawił pierwszą mszę świętą i wygłosił pierwsze kazanie.

Pod koniec września 1945 roku dzięki staraniom komitetu opieką pasterską parafię w Chojniku objął repatriant ze wschodu ks. Władysław Wiącek i sprawował ją do 6 lutego 1947 roku. Później przez rok  na prośbę  Komitetu Kościelnego, ks. kan. Płotka z Ostrowa Wielkopolskiego w ważne święta kościelne przysyłał swoich wikariuszy.  Dnia 11 marca 1949 roku Kuria Metropolitalna w Poznaniu mianowała ks. Jana Łakomego wikariuszem w Czarnylesie i zarządcą kościoła w Chojniku.

1 lutego 1952 roku dekretem Metropolity Poznańskiego abp. Walentego Dymka, w Chojniku została powołana parafia pod wezwaniem Chrystusa Króla, a jej pierwszym proboszczem został ks. Jan Łakomy, który pracował w niej , aż do śmierci tzn. 5 lutego 1980 roku. Został pochowany na miejscowym cmentarzu. Ważnym momentem w czasie posługi Księdza Jana była Peregrynacja Obrazu Pani Jasnogórskiej od 7 do 8 lutego 1977 roku.

Do Parafii włączono następujące miejscowości z parafii: Czarnylas - Chojnik, Kałkowskie, Krupa-leśniczówka, Bronisławka. Cieszyn - Pawłów, Kąty Śląskie, Kuźnica Śląska obecnie Kuźnica Kącka. Mąkoszyce -  Niwki Książęce.

Drugim proboszczem został mianowany ks. Edward Wawrzyniak, który bardzo prędko dał się poznać jako energiczny duszpasterz i który zmodernizował wnętrze kościoła i jego najbliższe otoczenie. 1985 roku zainicjował działalność letnich grup Oazy młodzieżowej. 

Trzecim proboszczem został mianowany w lipcu 1991 roku dekretem Metropolity Poznańskiego abp. Jerzego Stroby ks. Stanisław Twardowski, który kontynuował prace przy kościele i obejściu. Szczególnej zasłudze księdza proboszcza zawdzięczamy wymalowanie świątyni. W roku 1992 na skutek reformy terytorialnej  Polskiego Kościoła parafia Chrystusa Króla została włączona  do nowo utworzonej Diecezji Kaliskiej, której Ordynariuszem został ks. bp Stanisław Napierała. W roku 1994 od 13 do 14 listopada Parafia przeżywała Nawiedzenie Kopi Obrazu Świętego Józefa Kaliskiego.

Czwartym proboszczem został mianowany od 27 września 1997 roku ks. Krzysztof Guziałek dekretem ks. bp Stanisława Napierały. Przyjście księdza proboszcza wiąże się z wielkimi remontami plebani, domu parafialnego, który przekształca się w Ośrodek Szkoleniowy Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży Diecezji Kaliskiej im. Ks. Kard. Stefan Wyszyńskiego. W którym mieszczą się pokoje noclegowe, świetlica, sala wykładowa i zaplecze kuchenne. Ośrodek poświęcił ks. bp Stanisław Napierała 2 lutego 2002 roku w pięćdziesiątą rocznicę powstania parafii Chrystusa Króla w Chojniku. Z inicjatywy ks. proboszcza dokonano zmian dachówek na wszystkich budynkach kościelnych i samym kościele. Odmalowano świątynię w środku i odnowiono elewację zewnętrzną i pomalowano kościół na zewnątrz. Pobudowano kaplicę przedpogrzebową, wokół kościoła ułożono chodnik procesyjny. Parafia w 2009 roku 7-14 lutego przeżywała Misje Miłosierdzia Bożego wraz z Peregrynacją Obrazu Jezusa Miłosiernego. W 2011 roku 24-25 czerwca po raz drugi w historii Parafia gościła Obraz Pani Jasnogórskiej. Za staraniem Ks. Krzysztofa Guziałka sprowadzono do parafii w miesiącach wrześniu i październiku 2011 roku relikwie Bł. Kapłana Męczennika Jerzego Popiełuszki i relikwie Krwi Bł. Papieża Jana Pawła II. Staraniem księdza Proboszcza w obejściu kościoła powstał obelisk upamiętniający życie i męczęńską śmierć Bł. Kapłana Męczennika Jerzego Popiełuszki. W czerwcu i lipcu 2012 roku wymieniono płot wokół kościoła. Na przełomie 2014 i 2015 roku kościół wzbogacił się o piękne witraże, a Ośrodek Szkoleniowy KSM Diecezji Kaliskiej im. Ks.  Kard. Stefana Wyszyńskiego został ocieplony i pomalowany. 2015 roku w czerwcu Pielgrzymka do Gniezna i przywiezienie relikwii Świętego Wojciecha dzięki życzliwości Ks. Prymasa Wojciecha Polaka i Biskupa Krzysztofa Wętkowskiego. We wrześniu 2015 elektryfikacja i automatyzacja jednego dzwonu. W kwietniu 2016 roku zakupiono chłodnie do zwłok i położono kostkę przy Ośrodku oraz dosadzono krzewy. 1-2 października 2016 roku Pielgrzymka z okazji Nadzwyczajnego Roku Miłosierdzia do Kalwarii Zebrzydowskiej, Wadowic, Łagiewnik i Karkowa - śladami głosicieli Bożego Miłosierdzia i sprowadzenie do parafii relikwii Świętej Siostry Faustyny. W dniach 1- 5 lutego 2017 roku Parafia obchodziła 65 lecia powstania Uroczystością przewodniczyli Ordynariusz Diecezji Kaliskiej Ks. Biskup Edward Janiak i Arcybiskup Gnieźnieński Prymas Polski Wojciech Polak. Na jesień 2017 roku ocieplono dwie ściany probostwa. We wrześniu 2017 roku obok Ośrodka KSM postawiono kapliczkę Chrystusa Frasobliwego wotum dziękczynne Księdza Kanonika Krzysztofa Guziałka za 20 lat posługi duszpasterskiej w Chojniku. W maju 2018 roku w grocie przy głównym parkingu postawiono nową figurę Świętego Krzysztofa patrona kierowców i podróżujących. W czerwcu obok kościoła parafialnego stanął nowy Krzyż Misyjny.

Piątym proboszczem został mianowany 2 lipca 2018 roku dekretem biskupa kaliskiego Edwarda Janiaka ks. Marek Jasianek. W sierpniu dokończono drenaż kościoła parafialnego. W październiku zabezpieczono i ocieplono wieżę kościoła oraz dokonano inwentaryzacji cmentarza. W listopadzie zagospodarowano przestrzeń zieloną na cmentarzu poprzez usunięcie drzew zagrażających bezpieczeństwu. W grudniu poświęcono nowy Krzyż Misyjny i nową figurę Świętego Józefa oraz założono nowe ogrzewanie kościoła parafialnego. W marcu 2019 roku wydzielono w prezbiterium miejsce przewodniczenia. W lipcu obok kościoła wyremontowano kapliczki. W sierpniu poświęcono nową figurę Matki Bożej, którą ufundowała Młodzież Bierzmowana. We wrześniu wykonano opierzenie daszków nad wejściami do kościoła. W styczniu 2020 roku zakupiono do świątyni naczynie na wodę święconą. W marcu wycięto gałęzie z drzew wokół kościoła. W lipcu pomalowano kościół oraz wymieniono siedliska w ławkach. W październiku zakupiono nowe klęczniki. W listopadzie powrócił z renowacji zabytkowy Krzyż z Cmentarza. W lutym 2021 roku w kościele zostały umieszczone nowe stacje Drogi Krzyżowej, dar w 95. rocznicę wybudowania kościoła. W sierpniu wymieniono wykładziny w prezbiterium. W październiku zainstalowano nowy system nagłośnienia w kościele. W lutym 2022 roku otrzymaliśmy relikwie Błogosławionego Prymasa Stefana Wyszyńskiego.